یکی از نیازهای انسان احساس امنیته و همین نیاز به احساس امنیت و نگرانی بابت احساس ناامنی ، ما رو وادار می کنه که در طول زندگی از خودمون و داشته ها و دارایی هامون مراقبت کنیم. عجیب اینجاست که هرچه روش ها و راهکارهای ما واسه ی مراقبت از داشته ها و امکانات مادی مون بیشتر و بیشتر میشه و از وسایلی مثل گاوصندوق، قفل های حرفه ای، دوربین های کنترلی و درب های ضدسرقت و رمزدار و امثال اینها استفاده می کنیم ولی باز می بینیم و می شنویم که سارقین از روش جدید سرقت کردن و اموال کسی رو ربودن استفاده می کنن و همین باعث میشه مردم بیشتر به فکر بیفتن که باز مراقبت ها و محافظت هاشون رو بیشتر کنن. طبیعیه که اگر در این میون شما کسی رو ببینین که خیلی بی احتیاطی می کنه و مثلاً در و پنجره ی ماشین خونه رو باز میذاره، اون رو ملامت می کنین که چطور دستی دستی، دارایی هایش رو در معرض دید سارقین قرار میده. 


دوستان عزیز

اونی که از داشته ها و امکانات مادی ما خیلی مهمتره داشته های اخلاقی و معنوی ماست که البته مثل هر دارایی دیگه میتونه مورد طمع دزدها و سارقین قرار بگیره و عده ای بخوان اون رو از چنگ ما در بیارن. از وقتی که انسان تدارک این داشته ها رو می بینه، این سارقین اخلاقی برای اون نقشه می کشن و هر روز به شکلی و مدلی اون رو تهدید می کنن.


آخرین ترفند و شگرد این سارقین معنوی که البته متاسفانه خیلی هم موثر بوده فضاهای مجازی و شبکه های اجتماعی و رسانه های تصویریه که هر روز می بینیم:

* عده ای ایمان و اعتقاد و اخلاق و تعهد و وفاداری و پایداری خانواده رو به این شکل از دست میدن. 

* هر روز می شنویم که یکی توی باورهای معنویش تردید ایجاد شده، 

* یکی فلان تکلیف الهی رو رها کرده، 

* یکی به یک رابطه ی نادرستی آلوده شده 

* و یکی قبح و زشتی خیانت واسش کمرنگ شده و وفاداری به همسر رو فراموش کرده. 


چه بسا، ما هم از همون افرادی باشیم که باید مورد ملامت قرار بگیریم که با دستای خودمون دزدها رو به خونه و زندگی مون راه دادیم و از داشته های معنوی و اخلاقی مون آن چنان که باید و شاید مراقبت نمی کنیم.


قطعاً صحبت ما این نیست که از امکانات امروزی بهره نبریم، بلکه فقط هشدار میدیم که مراقب باشیم که سارقین در کمین اند. این سارقین به همه ی ما طمع دارن. به من، به تو، به او.


موفق باشین

سیدمجتبی حورایی